Հունիսի 7-ի ընտրություններից հետո հայաստանյան քաղաքագետները, սոցիոլոգները եւ քաղաքական տեխնոլոգները հայտնվեցին անսպասելի իրավիճակի մեջ։ Ոչ մի տրամաբանական կամ գիտական վերլուծություն նախապես չէր նախատեսում, որ ընտրությունների նախօրեին ընդդիմադիր ուժերին աջակցող ձայնի տոկոսը 30-ից ցածր էր, իսկ իշխանությանը՝ մոտ 70 տոկոս, եւ այդ հարաբերակցությունը կարող է փոխվել այնպիսի կերպ, որ իշխող կուսակցությունը պահպանի իր իշխանությունը։
Այսպիսի ելքի հավանականությունը բացառվում էր նույնիսկ այն պայմաններում, երբ իշխանությունը բոլոր հնարավոր միջոցներն էր կիրառում՝ իր դիրքերը ամրապնդելու համար։ Դրանք ներառում էին ընտրակաշառքի բաշխում, ընտրողներին ճնշումներ եւ սպառնալիքներ, ինչպես նաեւ ընդդիմադիր ուժերի եւ նրանց առաջնորդների վարկաբեկում։ Բայց նույնիսկ այդ ամենի հետեւանքով, բոլոր վերլուծությունները վկայում էին այն մասին, որ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը չի կարող 49 տոկոս ձայն ստանալ։
Իրականությունը բացահայտվեց միայն ընտրությունների օրվա եւ դրան հաջորդած հաշվարկի ժամանակ։ Պարզ դարձավ, որ իշխանությունը կիրառել է բոլոր հնարավոր զեղծարարությունները։ Ընտրությունների արդյունքները փոխելու համար կատարվել են աննախադեպ քայլեր, որոնք ներառում էին նաեւ թվեր նկարելը եւ արձանագրությունների տվյալները փոխելը։ Իրականում, իշխանության ներկայացուցիչը գիշերվա 2-ին ասուլիս է հրավիրել՝ հայտարարելով, թե արդեն ընտրվել է՝ հիմնվելով ընտրված քվեաթերթիկների ընդամենը 10 տոկոսի հաշվարկի վրա։ Այս գործողությունը, որը հայտնի է որպես «ես արդեն ընտրվել եմ» հայտարարություն, Նիկոլ Փաշինյանի անձնական ներդրումն է ընտրությունների պատմագրության մեջ։
Ընտրություններից հետո Գագիկ Ծառուկյանն ու նրա կուսակցությունը հայտնվեցին միաժամանակ երկու գործընթացների մեջ։ Հանրայինում առաջին համարների բանավեճի ժամանակ Զավենիչին առաջարկելով ընդդեմ «Ուժեղ Հայաստան»-ի գրավոր… Քարոզարշավի ընթացքում Փաշինյանի համար Լեռնանիստից բերած գառի խաշլամով սեղան բացած Սասուն Միքայելյանի… Ողջ նախընտրական փուլում ադրբեջանական մասսմեդիան անթաքույց կերպով համակրանք եւ աջակցություն էր դրսեւորում։