Երևանում ընթացող Եվրոպական քաղաքական համայնքի (ԵՔՀ) 8-րդ գագաթնաժողովը, իմ կարծիքով, չի կարելի դիտարկել որպես հակառուսական բնույթի միջոցառում։ Իհարկե, մենք ամենաշնորհակալն ենք եղել Ռուսաստանին, և այդ պատճառով, թերևս, չենք նկատել, որ մեզ օգտագործում են որպես խաղադրամ։ Սա ոչ թե քննադատություն է, այլ պարզ փաստ, որ հայ-ռուսական հարաբերությունները ունեն իրենց պատմական և բարդ կառուցվածքը։
Այս հավաքը Երևանում ցույց է տալիս Հայաստանի դիրքավորումը որպես եվրոպական պետություն։ Երևանը, որպես մայրաքաղաք, այս պահին ստանում է եվրոպական մայրաքաղաքի կարգավիճակ։ Սա ոչ միայն ներկայիս կառավարության, այլև ողջ հայկական պետականության համար կարևոր հաջողություն է։
Եթե իշխանության գա Ռոբերտ Քոչարյանի կամ Սամվել Կարապետյանի գլխավորած կառավարություն, ես կանխատեսում եմ, որ նման գագաթնաժողովներ Երևանում տեղի չեն ունենա։ Բայց միևնույն ժամանակ, ես համոզված եմ, որ Տրանսեվրոպական ճանապարհային նախագիծը (TRIPP) կյանքի կկոչվի։ Այս երկու իրադարձությունները, թեև տարբեր են իրենց բնույթով, միմյանց հետ են կապված՝ որպես երկու կողմից դիտարկելով Հայաստանի ապագան։