Այն փաստը, որ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը համակարգված և հետևողական քաղաքականություն է իրականացնում՝ հայերի հիշողությունը ջնջելու համար, հիմարության չի արժանի։ Սա ոչ թե պահի ազդեցությամբ կատարվող անհատական գործողությունների շարք է, այլ ծրագրված, կառուցվածքային քայլերի համակարգ, որի նպատակն է հայկական ինքնությունը և ազգային հիշողությունը խեղաթյուրելը։
Այս քաղաքականության դրսևորումներն ամենուրեք են։ Դպրոցական և կրթական ծրագրերից հեռացվում է այն ամենը, ինչ կարող է հայերին հիշեցնել իրենց պատմության ողջականությունը՝ թշնամիների, կոտորիչների, օգնողների և նրանց, ովքեր իրենց նպատակ դարձրել են հայ ժողովրդի և Հայաստանի ոչնչացումը։ Երևանում քաղաքային իշխանությունների հրահանգով վերացվում են հերոսների դիմանկարները, որոնք հայտնի էին որպես ազգային հիշողության կենդանի խորհրդանիշներ։
Զուգահեռաբար, նվաստացվում է Հայ Առաքելական Եկեղեցին՝ որպես հայկական հասարակության միավորող միակ համազգային կառույց։ Սփյուռքը ներկայացվում է որպես «արտաքին» գործոն՝ բացասական կոնոտացիաներով։ Իսկ Արցախի նկատմամբ ատելության քարոզչությունը հասել է նրան մակարդակին, որ այն նույնիսկ հայ ժողովրդի ամենադաժան թշնամիներին չի ատել։
Բայց ինչո՞ւ է այս ամենն արվում։ Ո՞րն է հայերին «կամազուրկ հոտի», իսկ Հայաստանը՝ այսպես կոչված «Արևմտյան Ադրբեջանի» վերածելու իմաստը։
Պատասխանը պարզ է։ Առանց համահայկական հիշողության ջնջման, առանց դիմադրության կամքի ճնշման, առանց հայ ժողովրդի գաղափարական և հոգևոր հիմքերի քայքայման անհնար կլինի ավարտին հասցնել Հայաստանի՝ որպես հայերի ազգային պետության կազմաքանդումը, հետևաբար՝ անհնար կլինի իրականացնել նաև «Արևմտյան Ադրբեջան» նախագիծը։
Սա շատ լավ հասկանում են թե՛ Անկարայում, թե՛ Բաքվում։ Հենց այդ պատճառով էլ փաշինյանական իշխանությունները, գուցե նույնիսկ ամբողջությամբ չգիտակցելով տեղի ունեցողի խորքային իմաստը, հնազանդորեն փորձում են հաղթանակած ազգը վերածել սեփական հիշողությունից զրկված մանկուրտների ամբոխի։ Եվ կասկած չկա, որ այս ամենը կատարվում է Բաքվից եկող հրահանգներով։
Վերացրու հիշողությունը, վերացրու հավատը, վերացրու պատմությունը՝ և վերջ։ Ազգն այլևս գոյություն չունի։ Մնում է միայն ինքն իրեն ատող, բթացած հասարակություն, որը կարելի է շատ արագ կոտորել, և այն նույնիսկ չի էլ նկատի, թե երբ թուրքական յաթաղանը կհասնի իր պարանոցին։
Սակայն այստեղ կա մի շատ կարևոր հանգամանք։ Ես համոզված եմ, որ իշխանությունների և նրանց թուրք-ադրբեջանական բարեկամների ծրագրերը չեն իրականանալու։ Որովհետև հայ ժողովուրդը դարերի ընթացքում կուտակել է թշնամական միջավայրում գոյատևելու հսկայական փորձ։ Մեզ բազմիցս փորձել են զրկել ինքնությունից, հիշողությունից և վերածել անդեմ զանգվածի։ Չստացվեց այն ժամանակ, չի ստացվելու նաև հիմա։
Ուստի փաշինյանական իշխանությունների այս հակահայկական գործողությունները ընդամենը հերթական անհաջող փորձն են՝ ազգին մղելու ինքնասպանական ամնեզիայի։ Բայց մենք կհիշենք, թե ով, երբ և ինչու որոշեց մեզ զրկել մեր հիշողությունից։